આવા સમયે મનનુ શુ થાય છે? એ ઝાડ્ના પાન્દડા જેવુ બની ને ખરી જાય છે? ડાળ જેવુ બની ને ટુટી જાય છે? વ્રુક્શ જેવુ બનીને પડી જાય છે? કે પછી મુળ જેવુ બનીને અડીખમ ઉભુ રહી જાય છે?

*પાનને વ્રુક્ષ પરથી નીચે પડવા માટૅ વાવાઝોડા ના પવનને જરુર નથી પડતી.. એને તો પવનનુ એકાદ ઝોકુ કે નાનકડો પથ્થર ઝાડ થી અલગ કરી શકે છે.

*વારમવાર નો પથ્થર્મારો અથવાતો એના પર ઝીકાતા કુહાડી ના વાર થી ડાળ ઝાડ થી અલગ થઈ જાય છે.

*વાવાઝોડાના પવનથી કે ભુકમ્પ્ના આચકાથી ઝાડ ધારાશાઇ થઈ જાય છે.

*જ્યારે મુળની તાકાત જ અલગ છે. પ્રતીકુળતાનુ કોઇ પણ સ્વરુપ એને ધરતી થી અલગ નથી કરી શકતુ.

જે પણ જીવો પોતાના મનને આ મુળ જેવુ બની શકે છે એ દરેક પ્રતીકુળ સન્જોગો મા મુળની જેમ અડીખમ ઉભારહી શકે છે.

આપ શુ બનવાનુ પસન્દ કરશો? પાન,ડાળ,ઝાડ કે પછી ઝાડ નુ મુળ?